Roel Komduur

Wie is Roel Komduur?

Het antwoord op deze vraag kregen we op 04 oktober 2012, toen onze reizende verslaggevers op visite gingen in Drachten, de woonplaats van ons ”slachtoffer“. Nadat Roel het koffiezetapparaat een slinger had gegeven vertelde hij ons een stuk van zijn levensverhaal. Na zijn schooltijd is Roel de techniek ingegaan, de storingstechniek wel te verstaan. Allereerst in Olterterp, gevolgd door Oosterwolde en later in Workum. Roel is geboren in Grouw, hij noemt zichzelf “half fries, half drent”. Roel was werkzaam als storingsmonteur in zuivelfabrieken. Dit werk beviel hem erg goed en hij werkte daar vanaf 1971 tot en met 2003. Alle voorkomende werkzaamheden werden daar uitgevoerd.

Hoe ben je terecht gekomen bij RSG-Drachten?

Ik had eigenlijk geen klachten, maar omdat ik bloeddonor was werden er controles in het ziekenhuis uitgevoerd. Daar bleek dat ik te hoge waardes had in mijn bloed en was verder onderzoek noodzakelijk. Uit het ECG onderzoek kwam naar voren dat ik problemen met mijn hartklep had. Uiteindelijk ben ik geopereerd in Leeuwarden in 2008. Onderdeel van mijn herstel was dat ik na mijn operatie een hartrevalidatie traject moest gaan volgen. Toen dit traject was afgelopen had ik het idee om door te gaan met sporten. Ik ben toen op zoek gegaan naar een manier om door te blijven sporten. Ik kende Henk Amperse en wist dat hij actief was op een recreatiesportgroep van en voor hartpatienten. Na een keertje wezen kijken heb ik snel de knoop doorgehakt en ben ik lid geworden. Tot op heden ga ik iedere dinsdagavond met plezier naar de sportavond. We hebben een leuke groep en beleven er veel lol. Er heerst een prima sfeer. Favoriet onderdeel van de sportavond is de spannende volleybalwedstrijd, het gaat er soms maar fanatiek aan toe.

Ervaringen met sport.

Veel met sport had ik niet echt, of het moeten mijn sportieve activiteiten op het korfbalveld zijn.

Hobby’s.

Als je dit onderwerp aansnijdt dan kom je automatisch uit op zijn vrijwilligerswerkzaamheden op de J. Henry Dunant. Voor degenen die niet weten wat dit is: de J. Henry Dunant is het vakantieschip van het Rode Kruis. Hier ligt het hart van Roel. Vele jaren heeft hij zich belangenloos ingezet voor de gehandicapte medemens. Met de inzet van vele vrijwilligers wordt er ieder jaar een vaarvakantie aangeboden aan mensen die anders niet op vakantie hadden gekund. Er is plaats voor 66 patienten en voor iedere patient gaat er een vrijwilliger mee. Roel heeft tijdens zijn vele reizen met de J. Henry Dunant meerdere keren leden van het Koninklijk huis aan boord gehad. Het is mooi om te zien hoe deze mensen zich ook inzetten voor de patienten, aldus Roel. De laatste jaren heeft hij zitting in de commissie die vrijwilligers selekteert voor het Rode Kruis. De laatste jaren wordt er prive op uitgetrokken met de caravan richting Italie. Maar niet langer dan 2 weken want de andere week staat vast ingeroosterd voor het Rode Kruis.

Onder dankzegging voor de koffie en de lekkere cake sluiten we ons aangename bezoek aan Roel af.

Klaas en Jan.

Klaas Nieuwenhuis

Wie is Klaas Nieuwenhuis?

In het eerste jaar van de Tweede Wereldoorlog, 1940, zag Klaas het levenslicht. Zijn wieg stond in Kollum (gemeente Kollumerland en Nieuw Kruisland). Op een steenworp van Kollum, in Oudwoude, werd zijn vrouw Annie geboren. Deze maand vieren zij in familiekring hun 50 – jarig huwelijksjubileum.

Als zoon van een boer moest hij in de ogen van zijn vader natuurlijk ook boer worden. In die tijd, de jaren vijftig, was dat vanzelfsprekend :
Pake was boer, Heit was boer en zoonlief zou ook boer moeten worden. Althans dat dacht zijn vader. Klaas echter niet.
Hij wilde de techniek in en zou dus graag naar de LTS ( de lagere technische school ) gaan. Maar Heit zei : “Ik ben zelf nooit naar de LTS geweest en dus ga jij ook niet naar de LTS “.

Hij vond werk in de Parley fabriek in Dokkum. Dat was de fabriek van de zwitserse gebroeders Parmentier en zij maakten de toen overbekende Parley wol : breigaren voor menige Beppe en Mem.
Na deze baan kreeg Klaas werk als wolverver in een wolfabriek in Leiden. Hij heeft daar niet gewoond maar reisde gedurende een half jaar op en neer.
Dit werk was erg ongezond en na gezondheidsklachten werd hem door een arts aangeraden ander werk te zoeken “ als hij nog wat langer zou willen leven dan een half jaar “. En dat wilde Klaas wel.
Sinds 1964 is hij werkzaam geweest bij Philips in Drachten. Hij had een mooie baan als operator-storingsanalist bij machines en later de computers; Hij kon zijn werk goed aan en ging met veel plezier naar de baas.

Na een vakantie in Oostenrijk ging het goed mis met de rug :
er volgden in het ziekenhuis van Stadskanaal een 3 – tal operaties die als zeer pijnlijk werden ervaren. Hij werd namelijk geopereerd zonder verdoving. De specialist moest tijdens de behandeling kunnen zien hoe hij reageerde. Als hij namelijk “ mis “ zat dan zou Klaas de rest van zijn leven wellicht verder moeten in een rolstoel ! Een schrikbeeld !
 
En toen ontstonden er voor het eerst hartklachten.

Het echte schrikken voor hem en zijn naasten kwam later: Klaas kreeg ontzettend last van benauwdheid en moest direkt naar het ziekenhuis in Drachten.
ECG – onderzoek toonde aan dat het niet best was! Er werd door de behandelend specialist  aan vrouw en kinderen meegedeeld dat Klaas naar alle waarschijnlijkheid nog slechts 4 uren te leven had. Direkt met grote spoed in de ambulance naar het UMCG te Groningen ( destijds AZG geheten).
Een nachtelijke operatie volgde en na 1 week weer naar huis.
Voor zijn werk bij Philips was dit het einde en dat hield voor Klaas en Annie een forse financiële aderlating in. Toen de kostwinner niet meer kon ging Annie er nog meer bij uit werken dan voorheen.

In 1995 werd hij getroffen door een hartinfarct. In Nij Smellinghe is een operatie uitgevoerd met een 3 – tal omleidingen.  Aan de therapie nadien heeft hij veel gehad. Zoals zovelen met hart- en vaatklachten volgen Klaas en Annie een natriumbeperkt en vetvrij dieet. Dat is toch aan te raden aan een ieder?

In 2009 bleek bij inwendig onderzoek in Nij Smellinghe een agressieve vorm van endeldarmkanker aanwezig te zijn. De chirurg voerde de zware operatie uit. Na deze ernstige ingreep, waarbij het herstel werd geschat op tenminste een jaar, is Klaas weer voor de zoveelste keer opgeklommen vanuit een diep dal. De noodzakelijkerwijs aangebrachte stoma was gelukkig van tijdelijke aard. Uit voorzorg zijn er 13 lymfeklieren verwijderd ; dat is wellicht een standaardprocedure bij een dergelijke operatie.

Destijds was de lichamelijke conditie goed ten gevolge van actief sport beoefenen.

In de jeugdjaren heeft hij veel gevolleybald op het hoogste niveau van de NeVoBo. Bij vlagen is dat op ons sportuur nog wel eens te herkennen! Aan volleybaltournooien op Ameland heeft hij goede herinneringen. Hoewel hij niet actief heeft gevoetbald is dat geen belemmering geweest om als voetbaltrainer op te treden bij de C 1 tjes van de Drachtster Boys. Ook is hij organisatorisch betrokken geweest bij een zwemgroep voor mensen met een beperking, zoals voor onder andere hart- en reumapatiënten in zwembad De Welle in Drachten.

De tegenwoordige ontspanning waar veel plezier aan wordt beleefd.

Een van de passies is het zingen in het reeds meer dan 50 jaar bestaande Interkerkelijk Mannenkoor Drachten. In 2010 brachten ze de CD “ Hymnus “ uit. Helaas kon Klaas ten gevolge van zijn ziekte niet actief aan de jubileum activiteiten deel nemen. Momenteel  wordt druk geoefend voor een te verschijnen KERST  cd.
In het verleden werd met de tourcaravan het buitenland bezocht ; veelal Zwitserland.Tegenwoordig is het reisdoel beperkt tot Nederland.

Wat spreekt aan bij de RSG Drachten?

Vooral de goede onderlinge sociale contacten en het plezier met elkaar hebben van een groep
mensen met allemaal min of meer dezelfde hart- en/of vaataandoeningen hoewel het voor ieder individu weer net ietsje anders ligt.

Drachten, 15 maart 2012

Henk Amperse

Wie is Henk Amperse?

Henk is geboren in 1940 in Dordrecht. Hij is half Zeeuws en half Zuid – Hollands. Vanuit de Merwedepolder naar de lagere school in Dordt was het zo’n half uur tot 3 kwartier lopen. Nee, niet fietsen maar lopen en dat deed hij vaak 4 keer op een dag!
Na de lagere school bezocht hij de ambachtsschool en ging hij de techniek in.

Hij trof een zeeuws meisje: Rita uit Koudekerke op het eiland Walcheren in de provincie Zeeland. Haar vader was de klompenboer van Walcheren en een ieder liep op zijn klompen.
In hun latere en huidige woonplaats Drachten baarde haar moeder veel opzien door óók in Friesland steevast in traditionele Zeeuwse klederdracht in het straatbeeld te verschijnen. Tot zijn 24ste jaar was Henk woonachtig in Dordrecht ; daarna ging hij inwonen bij zijn schoonouders in Koudekerke.
Rita was verpleegkundige in een verzorgingshuis in Zwijndrecht. Hij vond als bank- , plaatwerker en lasser ( zowel elektrisch als autogeen ) werk bij de Apparaten en Ketelfabriek in Goes. Dit bedrijf zat in Den Haag aan de Fruitweg maar had aldaar geen uitbreidingsmogelijkheden . Op het hoogtepunt had men zo’n 130 à 140 man personeel . Er werden installaties en grote tanks gebouwd van roestvrijstaal die wereldwijd werden verscheept.

Naast deze hoofdwerkzaamheden deed Henk veel ander werk bij de AKF:
lid van de ondernemingsraad;
het samen met een collega verzorgen van het personeelsblad;
het organiseren van het Sinterklaasfeest;
de bingo organiseren;
het naar Goes halen van de toen nog niet zo bekende André van Duyn samen met Ben Cramer (“Hij was maar een clown”);

En er was zelfs nog tijd voor hobby’s:

ooit was hij ad interim voorzitter van de carnavalsclub;
leider van een voetbalelftal van de katholieke vereniging Robur in Goes;
lid van de blaaskapel Jubal in Dordrecht.
Henk bespeelde eerst een dwarsfluit maar werd later trommelaar op de grote trom. De dwarsfluitclub had een eigen fabriekje waarin de fluiten zelf gemaakt werden. Jubal kende op het hoogtepunt zo’n 140 leden.

Hij zat in het jeugdbestuur. Heden ten dage nog steeds lid van deze topband: thans een brassband met 60 à 80 leden. Overgang naar de landelijke vakbond.

Op zaterdag volgde hij gedurende een aantal jaren een studie in Utrecht: sociale dienstverlening. Mede omdat hij goed van de tongriem was gesneden zat het organiseren al vroeg in het bloed. Na een tiental jaren bij de AKF in Goes kwam er een grote ommekeer in het leven. Voor de AKF maakte Henk deel uit van een landelijke commissie welke zich bezig hield met een herstructurering van apparatenbouw. Behalve diverse ministeries waren ook de vakbonden vertegenwoordigd. Een bestuurder van de CNV afdeling metaal nodigde Henk uit om te solliciteren naar de functie van landelijk bestuurder. De “ sollicitatiebrief “ bestond uit een met de hand geschreven kattebelletje. De computer was nog niet geboren en een al dan niet elektrische typemachine behoorde niet tot de bezittingen van het echtpaar Amperse. Gelukkig wel 2 gezonde zonen. Maar de specialiteit van de bakker in Zeeland , zeeuwse bolussen , moesten zij node missen. Want in 1978 vond de verhuizing naar Zaandam plaats en was hij in dienst van de Christelijke Metaal Bedrijfsbond ; dit was een onderdeel van het Christelijk Nationaal Vakverbond. De dienstwoning was echter een schuur van de lorreboer en werd resoluut afgekeurd. Ze vonden later een meer geschikte woning. Ze hadden het uitstekend naar de zin in Noord – Holland.

Eerst van het zuiden naar het westen en daarna van het westen naar het noorden des lands.

De hoofddirectie van de vakbond was van mening dat de grootste problemen in het noorden en oosten van Nederland plaats vonden en daarom werd Henk “ verbannen “ naar Friesland en moest het gezin Amperse woonruimte in Drachten zoeken. In 1986 meldde Henk zich, gefrustreerd door deze verplaatsing naar een onbekend land waar hij de mensen niet verstond in Drachten op het CNV – kantoor aan de Gauke Boelensstraat. Daar was men hoogst verbaasd : wist hij dan echt niet dat op deze eerste werkdag de Friese Elfstedentocht werd geschaatst ? Nee dus : onbegrijpelijk , onbegrijpelijk , onbegrijpelijk ! Hij sprak uiteraard geen Fries en was beslist niet van plan om die taal te leren en zei tegen een ieder: “Je moet mij maar leren te verstaan“. Niet alleen qua taal maar ook als (werk)houding waren er grote verschillen tussen Zaankanters en Friezen /Groningers. Ook nog eens behoorlijke verschillen tussen deze noorderlingen zelf!

Het vakbondswerk bestond veelal uit het begeleiden van zowel werknemers als werkgeversdirecteuren in voornamelijk de zuivelindustrie ( destijds 54 zuivelbedrijven waarin reorganisatie op reorganisatie aan de orde was ), graan- en veevoerbedrijven, een meelfabriek, veeverbeteringsbedrijven alsmede het landbouwonderwijs ( in het algemeen de mens- en diervoeder sector ). De oudste zoon bleef in Alkmaar om zijn studie af te ronden, de jongste verhuisde mee naar Drachten.

En wanneer ontstond er een probleem met het hart?

Tijdens werkzaamheden in zijn tuin werd Henk in 1995 getroffen door een hartinfarct. Hij is direct naar het ziekenhuis Nij Smellinghe gebracht en een poos opgenomen geweest. Een operatie was niet noodzakelijk maar wel revalidatie in Nij Smellinghe.Er was sprake van oververmoeidheid en langdurige stresssituaties. Henk is ongeveer een jaar thuis geweest na zijn hartinfarct.Na de revalidatie van zijn hartinfarct is Henk lid geworden van de RSG Drachten en omstreken. Hij volgde Harry Wanders op als secretaris en vanaf 1997 tot 2010 zat hij als zodanig in het bestuur. Ook maakte hij deel uit van het HIB ( hart in beweging ) : later opgegaan in de Hart & Vaatgroep. Provinciaal verricht hij nog hand- en spandiensten voor de hartpatiëntenvereniging. Ook in het ziekenhuis Nij Smellinghe heeft hij in het verleden voorlichting gegeven over onze recreatie- en sportvereniging. Doe je nog aan andere sport(en) of heb je nog hobby’s of andere activiteiten? Zo’n 3 keer per week gaat Henk te zwemmen in zwembad De Welle. Hij wandelt veel.
Bovendien is hij kerkelijk actief in een aantal verzorgingstehuizen in Drachten (het Sûderhiem en de Warrenhove).

Henk Amperse was en is een hele bezige bij!

Jan van der Heide en Klaas Heemstra

Remmelt Havinga

Remmelt Havinga

Ureterp, 15 november 2012

Op deze mistige donderdagavond waren uw verslaggevers Klaas Heemstra en Jan van der Heide onderweg naar Remmelt en Saakje Havinga in Ureterp.

Sporter van het allereerste uur. Remmelt verdient deze titel, vanaf de start van onze vereniging tot en met vandaag is hij actief lid, al met al ruim 30 jaar. Dat alleen is op zich al een fantastische prestatie.

De start.

Maar laten we eerst even teruggaan in de tijd. Remmelt is 78 jaar geleden geboren in het naburige Siegerswoude.
Na het doorlopen van de lagere school en de ambachtsschool in Drachten waar hij een technische opleiding had gekozen ging hij als zovelen in die tijd werken in de bouw. Eerst als timmerman, maar al snel waren ook andere vaardigheden eigen gemaakt. Zijn eerste werkgever was Aannemersbedrijf Offringa in Waskemeer. Daarna volgden er meerdere aannemersbedrijven. In die jaren was het nog gewoon dat je je weeksalaris gewoon contant
in een loonzakje uitgedeeld kreeg. Nostalgie, weet je nog wel van toen !! Remmelt heeft zijn werkzaamheden altijd verricht in Friesland en Groningen.
Saakje en Remmelt trouwden in 1958, gingen eerst wonen aan de Feart in Ureterp om 2 jaar later te verhuizen naar hun huidige woning aan de Ikewei in Ureterp. Volgend jaar hopen ze hun 55 jarig huwelijk te vieren. Saakje is geboren in Aldtsjerk.

Gezondheid.

Eigenlijk ging alles qua gezondheid probleemloos tot die dag op zijn 48-ste levensjaar toen hij als een donderslag bij heldere hemel werd getroffen door een hartinfarct. In die tijd ging het toch allemaal even wat anders dan tegenwoordig. In Nij Smellinghe was er geen cardioloog werkzaam. Via de huisarts kwam Remmelt terecht bij de internist dr. Minkema. Hij werd doorgestuurd naar het ziekenhuis in Groningen waar een hartkatheterisatie plaatsvond. Daar werd gezegd dat hij hem een operatie stond te wachten. Toen hij zich een week later in Nij Smellinghe moest melden hoorde hij dat hij niet geopereerd hoefde te worden, kortom verwarring alom. De behandeling werd met medicijnen voortgezet. Uiteindelijk bleek dat dit niet de oplossing was en is hij alsnog gedottert in Utrecht, waar hij gelukkig snel geholpen kon worden.
Remmelt kreeg 14 jaar later gezichtsproblemen aan 1 oog. In 1e instantie dacht men aan een oogontsteking, de oogarts kwam echter tot een andere conclusie en verwees hem naar cardiologie. De halsslagader was nagenoeg helemaal verstopt. Hieraan is hij geopereerd in Groningen. De oogproblemen waren hierdoor verholpen.
En als alles nog niet voldoende was werd hij in 2005 opnieuw getroffen door hartproblemen. Opnieuw klachten, gevolgd door een open hart operatie in Leeuwarden. Drie omleidingen waren het gevolg. Het was kantje boord, aldus Remmelt. Het duurde 3 dagen eer hij weer bij kennis was.

Hobby’s.

Muziek was met de paplepel ingegoten, vader was fanatiek lid van het plaatselijke muziekkorps in Frieschepalen. Het was dan ook geen wonder dat Remmelt hier lid van werd. Hij bespeelde ruim 30 jaar diverse instrumenten, waaronder de trombone en de lytse Bas “ S-Bas” . Ook was Remmelt een fanatieke voetballer, eerst in De Wilpen
en later bij RWF in Frieschepalen. “ Een echte midvoor” , aldus Remmelt. We herkennen deze scoringsdrift wel bij het volleybal tijdens de sportavonden. De laatste jaren houdt hij zich hobbymatig met het maken van prachtige vogelhuisjes. Klaas en ik kunnen dit volmondig beamen.

Recreatie Sportgroep.

Op onze vraag om in een paar woorden te reageren wat de recreatie sportgroep voor hem betekent komen de volgende zaken naar voren: “ het is een prachtige club” , en “ik zou het niet graag willen missen” en ook niet onbelangrijk “ complimenten voor de assistentie van de verpleegkundigen van Nij Smellinghe bij het sporten”.

Deze man heeft in de afgelopen 30 jaar, aldus Saakje misschien slechts 6 a 7 keer gemist. Over een enthousiaste sporter gesproken.

Remmelt en Saakje bedankt voor jullie verhaal en gastvrijheid!

Klaas Heemstra
Jan van der Heide

Jan van der Schaaf

Wie is Jan van der Schaaf?

Op 20 december gingen wij voor het laatste interview in 2012 naar Bakkeveen. Jan van der Schaaf werd op 27 december 1938 geboren in Midlum (bij Harlingen).
Zijn vrouw, Anneke Santema, zag haar levenslicht in Lytse Geast (Kleinegeest bij Tytsjerk). Ze hebben elkander ontmoet op een avond in Warga tijdens het stijldansen. Jan zijn ouders hadden een kleine kwekerij.
Na de kleuterschool (toen nog “bewaarschool“!) en de openbare lagere school in Midlum ging hij een tijdje naar de v.g.l.o. De animo om boerenarbeider te worden liet hij al spoedig varen. In het nabije Harlingen werd de ambachtsschool bezocht voor een opleiding in de metaal.

Het arbeidsverleden.

Zijn beroep werd smid / bankwerker.
Van 1955 tot 1960 was hij bij een landbouwcoöperatie werkzaam. Hier werden vele melkmachines en dergelijke gemaakt. Ontelbare punten heeft Jan op eggen voor landbouwwerkzaamheden gelast.
Hij wilde na verloop van tijd meer verdienen en betere secondaire arbeidsvoorwaarden.
Hij moest voor een sollicitatiegesprek naar hotel de Klanderij in Leeuwarden.
Meteen aangenomen door Mulder in Boskoop. Zoals vele Friezen ging hij naar het westen.
Friezen stonden ( en staan nog ) bekend om hun goede arbeidsmoraal ; harde werkers,betrouwbaar en de noordelijke nuchterheid.
Velen kwamen in die jaren terecht bij de politie, de P.T.T. ( postbesteller ), de Nederlandse Spoorwegen en in het onderwijs.
Maar Boskoop lag niet naast de deur. Jan ging derhalve in de kost bij vreemden.

Bij deze werkgever heeft hij 40 jaar gewerkt. Dit bedrijf was werkzaam in de grootmetaal. Er werden onder andere betonmixers, treinstellen en zelfs zweefvliegtuigen gemaakt. Jan deed veelal onderhoudswerkzaamheden. De Maasvlakte bij Rotterdam en de Hoogovens van IJmuiden waren dikwijls zijn werkgebied. Op de Hoogovens werden toen transportbanden aangelegd. Gedurende 5 jaar heeft hij in Duitsland gewerkt (zonder werkvergunning maar als “vakantieganger op montage- en reparatiewerk“).
In 1963 overleefde hij zelfs een val van 15 meter hoogte in Essen (het Duitse Roergebied). Voor verder herstel van de breuk en de beschadigde ruggewervel werd hij in een gewone personenauto vervoerd naar het Diaconessenziekenhuis in Leeuwarden.
In 1965 zijn Jan en Anneke met elkaar getrouwd in Leeuwarden.
Ze kregen in Waddinxveen een nieuwe flatwoning (vrije vestiging) langs de rivier De Gouwe.
Hun 2 kinderen zijn ook in Waddinxveen geboren.
Nà het arbeidzame leven en steeds maar werken voor de baas besloten zij om het drukke westen te ruilen voor het rustige noorden. Ze mogen graag fietsen en kozen daarom voor de bosrijke omgeving van Bakkeveen. Niet te ver van de provincie Drente en Appelscha.

Wanneer kreeg je hartproblemen?

Op 4 december 2000 was Jan thuis aan het klussen. Tijdens het klussen kreeg hij een hartinfarct. In eerste instantie had hij het zelf niet door en achteraf bekeken vindt hij dat hij te lang gewacht heeft om de hulp van de huisarts in te schakelen. Door de hartrevalidatie in het ziekenhuis is hij gewezen op onze sporttherapie.

Heb je nog hobby’s?

Jan is op zich wel sportminded doch door het werk bij de baas is hij er niet aan toegekomen. Hij mag echter graag veel fietsen en heeft inmiddels de Elfstedentocht op de fiets 5 maal volbracht. Een elektrische fiets heeft hij niet.

Hij beleeft veel plezier aan de sportgroep van de RSG – Drachten en ook op de te houden volleybaltoernooien elders is hij present.

Jan van der Heide
Klaas Heemstra

Roel Zwerver

Wie is Roel Zwerver?

Roel is geboren op 19 januari 1949 in Nij Beets. Zijn vader was melkrijder met een wagen en tevens boer. Op een kleine pachtboerderij werden 6 koeien gehouden. In latere tijden waren er 18 koeien  op een grotere pachtboerderij. Deze boerderij werd daarna gekocht maar het land bleef gepacht. Ze woonden aan de Janssen stichting. Roel is de jongste van de 5 kinderen : 4 broers en 1 zus.

School en werk.

Na de lagere school ging hij naar de ULO in Drachten. Daar behaalde hij het ULO – B diploma ; met wis- en natuurkunde. Omdat hij een opvolging van zijn vader als boer niet zo zag zitten ging hij vervolgens naar de Kweekschool voor onderwijzers en onderwijzeressen in Drachten. Deze opleiding duurde 5 jaar. Omdat hij als vierde zoon is geboren hoefde Roel niet in militaire dienst. Hij was vrijgesteld wegens broederdienst.
Op 21 – jarige leeftijd verhuisde hij naar Joure en kreeg werk bij de Stichting Vorming Werkende Jeugd Zuid-West Friesland. In die jaren was er namelijk sprake van een partiële leerplicht voor studerende jongeren : gedeeltelijk naar school en gedeeltelijk aan het werk bij een baas. Gedurende 5 jaar heeft Roel vormingswerk gedaan met schoolgaande / werkende jongeren. Hier trof hij zijn vrouw Klaske met wie hij op 22 – jarige leeftijd is getrouwd. Klaske Atsma is geboren in Rottevalle en was bij dezelfde stichting werkzaam. Zij bezit de N – akte ( nijverheidsonderwijs huishoudschool ).

In 1975 werd Roel benoemd als onderwijzer aan de Burgemeester Harmsmaschool in Gorredijk. Hier heeft hij 35 jaar gewerkt alvorens op 61 – jarige leeftijd met FPU te gaan (pré–pensioen). Deze zogenaamde middenschool is een grote regionale school voor VO/VMBO onderwijs. Er zaten destijds zo’n 800 leerlingen op. Roel heeft zijn arbeidzaam leven in het onderwijs als adjunct – directeur beëindigd.
Klaske heeft 20 jaar als BABS gewerkt bij de gemeente Opsterland in Beetsterzwaag. Deze letters staan voor Buitengewoon Ambtenaar Burgerlijke Stand. Als “ trouwambtenaar “ heeft zij menig huwelijk gesloten. Hun 2 zonen zijn woonachtig in Groningen en Nijmegen.   Inmiddels zijn zij ook “ pake en beppe “ van 2 kleinzonen.

Gezondheid. 

Toen Roel 50 jaar was is bij hem door een cardioloog van ziekenhuis de Tjongerschans in Heerenveen vaatvernauwing geconstateerd (angina pectoris). Tijdens zijn fietstochtjes van school naar huis had hij klachten in zijn linkerarm. In 2008 kreeg hij hevige prikkels in deze arm tijdens een normale wandeling. Een hartoperatie volgde in het MCL Leeuwarden. Hier werden een 3–tal by–passes aangebracht en thans voelt hij zich prima ondanks dat hij van nature een hoog cholesterolgehalte heeft. Bijzonder vervelend was de noodzakelijke verlenging van de normale wachttijd voor zijn operatie omdat het toen nog niet digitale gedeelte van zijn medisch dossier zoek was geraakt. Daardoor werd de wachttijd verlengd van mei tot in juli. De behandelend cardioloog heeft nadien wel zijn excuses aangeboden maar Roel en Klaske zaten er destijds maar mee.

Sport.

Roel is zijn gehele leven al sportminded. In eerste instantie voetbalde hij in Blue Boys in Nij Beets. Maar zijn zeer geliefde sport bleek al gauw korfbal te zijn. Deze sport heeft hij beoefend van zijn achtste tot zijn vijftigste jaar in Hermus Nij Beets, Joure en Gorredijk. Op hoog niveau speelde hij in het eerste van ODK ( thans LDODK ) Gorredijk. Behalve zelf spelen was hij ook korfbaltrainer van jeugd- en seniorenteams. Daarnaast heeft hij een tiental jaren in het bestuur gezeten van het friese korfbal. Grappig is dat deze interviewer ( K.H.) in de zestiger jaren van de vorige eeuw ook als korfballer een internationale korfbalwedstrijd Nederland – België in het oude Abe Lensta voetbalstadion in Heerenveen heeft bezocht en dat Roel dezelfde wedstrijd heeft bijgewoond.
Zowel in 1986 als in 1997 heeft hij het Elfstedenkruisje gekregen ; uiteraard nadat de tocht der tochten met succes onder zijn gladde ijzers kilometer na kilometer waren verreden.
Dikwijls ging hij even hardlopen en meestal was dat zo tussen de 10 en de 20 kilometer.

Hobby ’s.

Hij verricht vrijwilligerswerk voor It Fryske Gea en Landschapsbeheer Friesland ; deze provinciale natuurorganisaties zijn beide gevestigd in Beetsterzwaag. Destijds was hij begeleider van maatschappelijke stages ( wordt helaas in 2015 door bezuinigingen beëindigd ). Thans helpt Roel als begeleider bij een dagprogramma voor kinderen van groep 7 en 8 van de basisschool. Zij snoeien onder andere elzenwallen in de Noardelyke Fryske Wâlden. Leuk en leerzaam werk.

Klaske is actief in de Vrouwen van Nu Lippenhuizen, in een tuinclub en zingt in het Lippenhuister kerkkoor “ Te Wûnderlik “.

Roel is momenteel penningmeester van onze recreatie- en sportgroep en heeft zijn dorpsgenoot Lubbert Eppinga daarmee opgevolgd. Zijn hobby is dit belangrijke werk niet maar het is een mooie invulling van de vrije tijd die sinds 2 jaar is ontstaan.
En samen kamperen ze met een caravan en hebben een voorkeur voor de Scandinavische landen.

RSG – ervaring.

Omdat het op niveau korfballen te inspannend was geworden is er gezocht naar een meer passende wijze om toch aan sport te blijven doen na de hartoperatie. Via Lubbert Eppinga, die hij reeds uit het dorp kende, is hij bij onze sportgroep terecht gekomen. Hij heeft het wel moeilijk gevonden om zelf niet meer “ alles “ te kunnen en tevens moest hij in het begin wel wennen aan de andere leden.
Roel was gewend om met teamgenoten op hoog niveau korfbal te spelen en nu was het anders:  deze lot- en sportgenoten zijn immers “ vogels van diverse pluimage “ , waarbij elk lid zijn of haar beperkingen heeft. Een ieder sport naar zijn of haar vermogen en doet naar eigen kunnen mee.   Allen hebben immers hart- en/of vaataandoeningen (gehad) waarmee rekening wordt gehouden.
Nadat wij hen uiteraard hadden bedankt voor de ontvangst met de koffie en lekkere cake keerden wij even na tienen huiswaarts.

Onze terugweg was korter dan de heenweg omdat Klaas op de heenweg Gorredijk in het hoofd had in plaats van Lippenhuizen. Zodoende hebben wij de pas geopende westelijke rondweg van Gorredijk al bereden met zijn mooie naam “ Hans de Jongwei “ ( oud – onderwijzer en weerman ).

Jan van der Heide 
Klaas Heemstra

Reinder Bil

Wie is Reinder Bil?

Na de storm van de afgelopen dagen gingen we op bezoek bij Reinder Bil. Tegenwoordig wonende in Drachten, maar geboren in
Britsum (op ‘e klaai) op 15 november  1944. Reinder komt uit een gezin van heit en mem met 3 broers en 1 zus. Vader was boerenarbeider.
Zoon Reinder had echter heel andere plannen, al vroeg had hij een heel duidelijk beeld voor ogen. Hij wilde de lucht in als vliegenier bij de luchtmacht.

Na het doorlopen van de lagere school in Britsum, volgde de MULO in Leeuwarden, waar hij examen deed met het pakket waarin wiskunde zat want,
zo had Reinder bedacht, dat was nodig om bij de luchtmacht aan de slag te gaan. En toch liep het allemaal anders.

Werkzaamheden.

In 1959 startte hij bij de Frico, zijn eerste baan op kantoor wel te verstaan. Dit was geen lang leven beschoren, na 4 weken had hij het wel gezien,
geen succes. Dan maar naar een loonbedrijf, ook hier werd er maar kort gewerkt. Intussen kwam er iets voorbij wat hem wel goed leek, een carrière
als beroepsmilitair bij de Marine en na 3 maand vooropleiding en gedrild door mariniers in Hilversum (MOKH) werd er o.a. radiotelegrafie geleerd.

De carriere ging echter van links naar rechts via een kantoorbaan bij bijbeldrukkerij Jongbloed naar inkoper bij de technische groothandel Stork,
gevolgd door inkoper bij landbouwmachinefabriek Hermes naar uiteindelijk vanaf maart 1974 een baan als vakbondsbestuurder bij industriebond CNV.

Reinder had meegemaakt dat de werkgelegenheid bij Hermes sterk terugliep en had via diverse instanties eraan meegewerkt dat dit met zo
weinig mogelijk banenverlies gepaard ging.  Zijn wens om mensen te helpen leidde tot een baan als vakbondsbestuurder. Aan het zorgen voor werkgelegenheid
en het begeleiden van mensen die in moeilijke situaties waren terecht gekomen besteedde hij veel tijd en aandacht o.a. destijds bij het Rijn-Schelde-Verolme concern.
Op een gegeven moment heeft hij zijn dienstverstand in 1991 beëindigd bij het CNV.

Samen met anderen werd er daarna een eigen zelfstandig bedrijf gestart. Dit bedrijf was gespecialiseerd in management advisering en de begeleiding bij
ontslagprocedures en daarbij behorende arbeidsvoorwaarden. Ook hield men zich bezig met opleidingen voor ARBO en opleidingen voor
VCA (veiligheid eisen)

Gezin.

In 1966 treft hij Fokeltje Sikma, geboren in Hitzum. Zij is dan verpleegster in het Diaconessenziekenhuis in Leeuwarden en laat dat nou vlak bij
landbouwmachinefabriek Hermes gelegen zijn.  Van het een kwam het ander en ruim 1 jaar later trouwden ze met elkaar en gingen ze wonen in Britsum.
Het gezin krijgt 5 kinderen en er zijn 8 kleinkinderen (7 jongens en 1 meisje). Enige jaren na hun huwelijk zijn ze verhuisd naar het Zeeuwse Goes
om in 1974 weer terug te keren naar Friesland en gaan ze wonen in Drachten.

Gezondheid.

Tot aan 2007 heeft hij geen noemenswaardige gezondheidsproblemen gehad. Hij kwam bijna nooit bij een dokter.
Maar in begin 2007 kreeg Reinder wel gezondheidsklachten. Op visite bij kennissen in Spanje kreeg hij problemen (pijnklachten en vermoeidheid) tijdens wandelingen.
Op aandringen van zijn echtgenote werd er nadien toch een bezoekje gebracht aan de huisarts. In 1e instantie werd er  ten onrechte gedacht aan maagklachten.
Maar uiteindelijk kwam hij terecht bij de cardioloog en na onderzoek werd hij doorverwezen naar het UMCG in Groningen.
Er werden een 2-tal stents geplaatst. Echter in oktober 2007 bleek na klachten dat er opnieuw sprake was van verstopte aderen en was een nieuwe ingreep
noodzakelijk.

In 2009 bleek er weer sprake te zijn van verstopte aderen en moest Reinder andermaal opgenomen worden voor het plaatsen van stents. En tot overmaat van ramp is hij in 2012 voor de vierde keer opgenomen, nu moest er naast een 2-tal omleidingen ook nog een nieuwe hartklep worden vervangen. Deze laatste operatie is zelfs tot 3 keer uitgesteld vanwege andere spoedoperaties. Uiteindelijk is de operatie goed geslaagd en gaat het momenteel weer goed met Reinder.

Hobby’s en nevenwerkzaamheden in het verleden en heden

a. foarsitter fan de riid foar de Fryske Beweging;
b. voorzitter van de Fanfare Concordia uit Drachten;
c. digitale fotografie;
d. cursus Spaans (dat is de consequentie als kleinkinderen in Spanje wonen);
e. haat/liefde verhouding met de computer;
 
Sport.

Op de vraag om met een paar steekwoorden zijn sportieve activiteiten te schetsen bij de Recreatie SportGroep Drachten e.o. worden de volgende woorden genoemd:

Kameraadschappelijkheid;
humor;
sportbeleving;
plezier;

Met het beantwoorden van ook deze laatste vraag besluiten we er een eind aan te breien, maar niet nadat we Reinder en Fokeltje hebben bedankt voor
de gastvrijheid, de lekkere koffie en medewerking aan de totstandkoming van dit interview.

Jan van der Heide
Klaas Heemstra

Klaas Woudstra

Wie is Klaas Woudstra?

Klaas is geboren in Houtigehage op 09 augustus 1948. Hij is het op 1 na jongste kind uit een groot gezin van totaal 12 kinderen. Zijn vader was een “ warme ”  bakker die zijn zoon afraadde om ooit bakker te worden. “ Lange dagen en weinig verdiensten ”. In Houtigehage doorliep hij de lagere school om daarna in Drachten verder te leren op de ambachtsschool.

In de beginjaren had Klaas veel verschillende banen: zo werkte hij in Drachten bij garage van der Tol als automonteur, hij werkte in Boelenslaan bij rijwielfabriek van der Sluis (bij velen bekend als “ de Knoeten “ ), bij autopet fabriek de Panter, ook in Boelenslaan gevestigd, en hij leerde het schildersvak bij een schildersbedrijf in Opende. Hij bekwaamde zich in glaszetten, behangen, sauzen en verven. Daarna via een kort uitstapje in de bouw ging hij vervolgens weer aan de slag als uitdeuker/spuiter in de autobranche.

Arbo voorschriften speelden in die tijd niet, en door het vele werken met verf en chemische stoffen kreeg Klaas gezondheidsklachten, allergische reacties. Nog steeds gebruikt hij hiervoor medicijnen.
Klaas werd daarna beheerder-conciërge bij wijkcentrum de Kouwe in Drachten, namens SWS (stichting Wijkwerk Smallingerland), later opgegaan in MOS (Maatschappelijke Onderneming Smallingerland). Hier is hij zo’n 30 jaar in loondienst geweest.

Ook is Klaas ruim 12 jaar lid geweest van de vrijwillige brandweer in Drachten, in verband met latere hartproblemen kwam hieraan een eind.

Klaas is ruim 40 jaar getrouwd met Alie Visser uit Drachten. Hun 1 e ontmoeting vond plaats in “ de buert” in Drachten. Door de politie werd er in het VVV gebouw een jaarlijks sokkenbal georganiseerd. Voor de niet kenners onder ons een dansgebeuren op sokken. Het echtpaar heeft 2 kinderen, beiden wonend in Drachten en 2 kleinkinderen. Klaas en Alie zijn oppas pake en oppas beppe en vervullen deze rol met verve.
 
Gezondheid.

Op 41 jarige leeftijd tekenden zich gezondheidsproblemen aan. Druk op de borst en benauwdheid. Tijdens een boottochtje ontstonden de klachten en via de huisarts, dr. Brunninkhuis kwam Klaas terecht op de hartafdeling van ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten. Hier constateerde men een hartinfarct. Gelukkig hoefde er geen operatie plaats te vinden en kon hij met medicijnen worden behandeld. Maar 2 jaar later ging het opnieuw goed fout. Tijdens het douchen kreeg Klaas een hartstilstand, zijn dochter schakelde direct een buurvrouw in. Deze buurvrouw (oud-verpleegster) herkende direct de symptomen en heeft hem gereanimeerd totdat het ambulancepersoneel haar taak overnam. Uiteindelijk is Klaas in het UMCG geopereerd (bypass operatie). Tenslotte is er 6 jaar geleden nog een ICD (inwendige defibrillator) geplaatst. De laatste tijd gaat het goed met de gezondheid, aldus Klaas.

Hobby ‘s.

Klaas heeft verschillende hobby’s, we noemen er een aantal:

  • Vissen op snoekbaars en witvis.
  • Kweken van tropische vogels en papegaaien.
  • Zondags als chef-kok in de keuken staan.
  • Fietsen (tegenwoordig elektrisch als ondersteuning), regelmatig actief met fietstochten. Van zijn kinderen ontving zij tijdens de laatste Sinterklaas avond als dank voor het vele oppassen op de kleinkinderen een fietsenrek en trekhaak.
  • met de eigen boot tochtjes maken op de Friese meren.RSG

Klaas probeert zoveel mogelijk aanwezig te zijn op de wekelijkse sportavonden. Hij vindt het belangrijk om, ook na hartproblemen, actief te blijven op sportgebied.

Rond de klok van 22.00 uur keren we weer huiswaarts, onder dankzegging voor de lekkere koffie en het gesprek.
 
Klaas Heemstra
Jan van der Heide

Piet Landman

Wie is Piet Landman?

Na een strenge winter en een hete zomer werd Piet Landman in oktober van het jaar 1947 geboren in Overschie in Rotterdam. Omdat Overschie stadsrechten had is hij dus in een echte stad geboren. En niet alleen maar geboren in Overschie maar daar ook getogen en getrouwd.
Vader Landman zat in de kledinghandel. Piet heeft 3 broers en 1 zus.

Na de lagere school bezocht hij gedurende 3 jaar de ULO. Een diploma van deze school was echter voor hem niet weggelegd maar later heeft hij nog wel een middenstandsdiploma behaald.

Vanaf zijn zestiende jaar heeft hij bij Berrevoets gewerkt. Eerst als magazijnmedewerker, daarna ongeveer 10 jaar als inkoper herenmode. Berrevoets werd overgenomen door Peek & Cloppenburg, destijds een winkelketen van zo’n 60 kledingwarenhuizen. Dit grote concern was op zijn beurt een dochtermaatschappij van Vroom en Dreesman.

Daarna werd Piet verkoper van witgoed en tapijt bij Martens in Rotterdam.
Deze zaak verkocht tevens dames- en kinderkleding. Het was echter op de lingerie afdeling dat Piet zijn vrouw heeft ontmoet:  Magda Maissan, een “echte“ Rotterdamse.

Het 40 – jarig huwelijksjubileum is enkele maanden geleden gevierd. Een decemberhuwelijk was destijds nogal in trek mede vanwege de gunstige opstelling van de vaderlandse fiscus: via een zogenaamd T(eruggaaf) – biljet kon je een deel van de ingehouden loonbelasting terug vangen omdat je dan het gehele jaar als gehuwd zijnde werd aangemerkt.

De voorouders van Magda zijn terug te vinden in de geschiedenis van het Belgische Luik.

Martens werd op zijn beurt overgenomen door Koreneef Meubelen.
Deze zaak zat in Delft en in 1975 gingen zij daarheen te wonen. Piet heeft daar een paar jaar gewerkt en besloot zijn werkzame leven in het westen des lands uiteindelijk in een tapijtzaak met de naam Hage.

Verhuizen van Delft naar Wijnjewoude.
Een zus van Magda woonde destijds in Drachten en daar kwamen de westerlingen nogal eens op bezoek. Zodoende leerden ze het weidse Friesland kennen. Ze vonden het landschap heel mooi en de mensen waren er veel minder gejaagd en stressvol dan in het westen. Dat sprak beiden wel aan.

In 1983 was hun dochter in Delft geboren en was hun behuizing aan de kleine kant geworden.
Voor een ruimere woning in Delft moest je zeker zo’n 5 à 6 jaar ingeschreven staan bij een woningbouwcorporatie. Ze namen het besluit om naar Friesland te verhuizen en melden zich voor een woning in Beetsterzwaag. Piet zou na de verhuizing vast wel werk kunnen vinden in het noorden.

Binnen 10 dagen werd een woning aangeboden in Wijnjewoude. Dat vonden ze ook goed.
Gedurende een half jaar kenden ze een weekendhuwelijk omdat Piet het werk nog in Delft had.     Zijn Magda leerde intussen het Fries omdat ze veel in contact kwam met de dorpelingen van Wijnjewoude. Moeders op het schoolplein en in haar eerste Friese jaren had ze een baantje bij de plaatselijke bakker. Omdat ze in tegenstelling tot Piet taalgevoelig is spreekt ze niet alleen onze Friese taal maar zij als Rotterdamse kan ook in het Fries schrijven.

Piet vond na verloop van tijd werk als vertegenwoordiger bij Boekholt in Groningen.
Een klein bedrijf in fournituren voor de meubelstoffering, vitrage en dergelijke. Zijn werkgebied bestreek Friesland ( o.a. Van Dam, Kapenga,  Lippe Lap en Jaring de Wolff als vaste klanten ), Overijssel en een deel van de Noordoostpolder.
 
Hartproblemen.

Mede ten gevolge van spanningen op het werk kreeg Piet pijn in de maagstreek.
Op een zaterdag bezocht hij een huisarts in Bakkeveen. Hij was nogal kortademig. Uit onderzoek in Nij Smellinghe bleek dat hij een hartaanval had gehad met een ontsteking in het hartzakje.
Er hoefde geen operatie te volgen, medicijnen waren voldoende.
Behalve de hevige pijn in de maagstreek en de kortademigheid heeft Piet van de hartaanval op zich niets gemerkt. Zijn vader was ook hartpatiënt. Piet zijn bloeddruk is altijd aan de hoge kant geweest.

Op advies van de hartrevalidatie therapeut is hij via Henk Amperse lid geworden van onze vereniging.
Hij vindt het gemoedelijk en gezellig op het sportuur.
Wel wil hij opmerken dat er in het verleden meer echte oefeningen waren op het gebied van “rekken en strekken “.
Nu lijkt het erop dat het spelelement ( met name het volleybal ) het voornaamste is.
Piet zou wel graag zien dat er meer beweging en minder spel wordt gegeven.
Mogelijk kan zijn mening op een eerstvolgende jaarvergadering ( in oktober) geopperd worden.

Hobby’s. 

Echte hobby’s heeft Piet niet. Zijn fietstochtjes blijven beperkt tot de winkel van de dorpsbakker.
Hij volgt wel de schaatssport. Zelf de tijden bijhouden tijdens evenementen geeft hem voldoening.
Hij mag graag veel lezen.
Magda heeft vanaf haar dertiende jaar tot 2009 paardendressuur gereden en is nog steeds werkzaam als landelijk jurylid op diverse locaties in Nederland.
Na het echtpaar bedankt te hebben voor dit interview en een gezellige avond keerden wij huiswaarts.

 
Klaas Heemstra 
Jan van der Heide

Tjibbe Hazenberg

Wie is Tjibbe Hazenberg?

Tjibbe is sinds medio het seizoen 2014 – 2015 de nieuwe secretaris van onze Recreatie Sport Groep Drachten e.o.

Hij heeft zich spontaan gemeld uit sociale gevoelens om Jan de Vlugt, onze vorige secretaris, op te volgen.

Tjibbe is in 1963 geboren in Leeuwarden. Zijn vader was eerst werkzaam bij de Condens. Nadien is hij naar de Nederlandse Spoorwegen overgestapt om werkzaamheden te verrichten aan het onderhoud van spoorwegen. Hij heeft nog een jongere broer en zus.

Vanaf zijn 14e jaar woont Tjibbe met genoegen in Drachten.

Schoolleven en arbeidsproces.

Door meerdere verhuizingen zowel binnen Leeuwarden als daar buiten heeft hij verschillende lagere scholen bezocht. Voor vervolgonderwijs ging hij eerst 1 jaar naar de MAVO ; dat beviel niet zo en daarom werd voor de LTS gekozen met de richting elektrotechniek. Na één jaar op de MTS aan de Leidijk in  Drachten te hebben gestudeerd is hij beroepsmilitair geworden bij de Koninklijke Marine in Den Helder. Tot varen op zee is het echter niet gekomen want na zijn opleiding van 4 maanden kwam Tjibbe er achter dat dit beroep het niet was (althans niet voor hem). Vervolgens is hij gedurende 4 jaren werkzaam geweest in de horeca op de Kaden in Drachten. In café ’t Jaske trof hij haar: de in Drachten geboren Yvonne Vaartjes zat als klant bij hem in de zaak. Hun levenspaden zijn samen gevoegd en ze hebben een bestendige relatie. Yvonne werkt bij Talant in Gorredijk.

Meerdere beroepen hebben zich aangediend in zijn afwisselende leven. Hij was onder andere elektricien in loondienst, gedurende 10 jaar bij werkgever Gebr. Verkley kabellasser in de telecom voor de PTT, een 2 – jarige avondstudie gevolgd aan de streekschool in Leeuwarden voor monteur laagspanningsnetten (werken / leren traject), 4 jaar vervolgstudie voor assistent technicus en technicus en tijdens zijn werkzaamheden voor de PTT nog een 4½ jarige MTS opleiding in de middag- en avonduren. Hij maakte de MTS studie volledig af. Na zijn baan bij Verkley naar de PTT in Groningen gegaan voor het verrichten van computerwerkzaamheden. Momenteel is Tjibbe nog volledig werkzaam voor de KPN (voorheen was de benaming PTT). Hij werkt gedurende 2 dagen in Drachten en 3 dagen in Harderwijk.

Hij adviseert vanaf de helpdesk voor de helpdesk telecom engineers en monteurs voor een oplossing van voorkomende problemen. Daarnaast is hij bezig in de netwerkadministratie en mede ontwikkeling van nieuwe software voor de diverse systemen.

Zijn grote technische knobbel is hierbij uiteraard onontbeerlijk.

Gezondheid.

In 2008 kreeg hij op 45 – jarige leeftijd zijn eerste lichte hartaanval op het werk. Het was op een maandag en er werd toen niet zo’n aandacht aan geschonken. Misschien wat weekendperikelen ?

Totdat hij 2 dagen later een tweede hartaanval kreeg ! Via Nij Smellinghe in Drachten werd hij naar het MCL Leeuwarden gebracht alwaar een stent is geplaatst.

Een derde, weliswaar lichte, hartaanval trof hem tijdens boodschappen doen voor Kerstmis 2012.

Nadat hij eerst de boodschappen naar huis had gebracht ( zijn Yvonne was kwaad daarover ) is hij per ambulance naar de IC afdeling in Nij Smellinghe gebracht. Na hartkatheterisatie bleek sprake van adervernauwingen en in MCL Leeuwaren zijn 2 bypasses aangebracht.

Tijdens de bewegingstherapie in het ziekenhuis is hij opmerkzaam gemaakt op het bestaan van onze vereniging.

Met veel plezier gaat hij naar de wekelijkse sportavond op de dinsdag.

Hobby’s.

Aan de woning waar ze nu al zo’n 25 jaar wonen is het al te zien : hier woont een zendamateur ! Naast Yvonne is de grote liefde MUZIEK ( geen bepaalde voorkeur ).

Derhalve is Tjibbe sinds jaar en dag diskjockey bij Poppodium Iduna in Drachten. Naast het normale werk in de week is hij dus ook veelal in de weekends druk bezet.

Bovendien heeft hij een eigen bedrijfje voor het bouwen van zgn. flight cases en luidsprekerboxen.

De vakanties worden met een toercaravan veelal doorgebracht in Duitsland en de Scandinavische landen. Ze houden veel van wandelen in de natuur en moeten niets hebben van het massatoerisme.

Politiek bewust is Tjibbe al vanaf zijn 18e . Voorheen was de Partij van de Arbeid zijn partij.

Nu gaat zijn voorkeur uit naar de SP ( dit blijkt ook wel uit zijn e – mailadres).

Hij is een ondersteunend lid.

Naast onze sportavond gaat Tjibbe éénmaal per week naar fitness.

Tjibbe is een sociaal bewogen mens die graag wat wenst te doen voor een ander in de samenleving.

Druk bezet. Twee rechterhanden. Een doener en een denker die er op een wat latere leeftijd wel achter is gekomen waar het in het dagelijkse leven werkelijk om draait.

Met dank voor jouw koffie , de groetjes aan Yvonne en aan jullie poes en rooie kater Peter ben ik tevreden naar huis gegaan.

Veel succes bij het uitoefenen van het secretariaatschap van onze Recreatie Sport Groep.

 Klaas Heemstra